Febris in Aias

Nu bijna heel Nederland is besmet met de Elfstedenkoorts, lig ik de laatste dagen ziek op bed met een andere griepje. Afgelopen zondag, het was rond de klok van half drie, besloot ik de huisarts te bellen.


Omdat het zo ernstig was, mocht ik gelijk naar de praktijk komen. Het was dan wel weekend, maar de huisarts wilde absoluut geen risico nemen.

Ik werd onderworpen aan allerlei testjes. Na een onderzoek van ongeveer een uur kwam mijn huisarts met een hard, maar duidelijk resultaat. Ik lijd aan de zeldzame ziekte ‘Febris in Aias’. Oftewel: ik ben momenteel allergisch voor Ajax. En je begrijpt dat deze conclusie, als supporter van de Amsterdamse club, keihard is aangekomen. Gelukkig is het een tijdelijk virus. Althans, dat heb ik me laten vertellen door de huisarts.

Ik kan niet meer normaal naar een wedstrijd van Ajax kijken. Ik krijg al paniekaanvallen als Kenneth Vermeer tijdens de warming-up wordt ingeschoten door Jasper Cillessen. Mijn vrienden moeten mij vervolgens wakker schudden en duidelijk maken dat de wedstrijd helemaal nog niet begonnen is. En dit is nog niet alles.

Als ik Daley Blind zie sprinten, grijp ik naar mijn afstandsbediening omdat ik denk dat het beeld vertraagd wordt afgespeeld. Ook krijg ik het idee dat zelfs ik een 100 meter-sprint van hem zou kunnen winnen. Halverwege nog tien keer opdrukken, om dan dansend als Usain Bolt de finishlijn te passeren.

Bij elk balbezit van Eyong Enoh kruipt er een traan langzaam over mijn wang. En het doet pijn als ik zie dat Miralem Sulejmani bang is dat zijn haar niet meer goed zit. Oh en Theo Janssen niet te vergeten. Die verwende kop als hij weer eens terecht wordt gewisseld. Ik krijg een grijze haar per keer dat hij een hijs neemt aan een sigaret.

Ik zie het op korte termijn niet meer goedkomen in Amsterdam. Frank de Boer heeft lang volgehouden dat de selectie zich niet bezighield met de strijd tussen Johan Cruijff en Steven ten Have, maar nu is wel duidelijk geworden dat zelfs de nuchtere Frank erg beïnvloedbaar is. Ajax is niets meer dan een subtopper op dit moment.

Waarom is er in de winterstop geen actie ondernomen op de transfermarkt? Minimaal twee versterkingen waren meer dan welkom geweest. Het feit dat Dmitry Bulykin een breekijzer moet zijn, doet mijn Ajax-hart krimpen. Een lopende Vodkafles in de spits, die zich te goed voelt voor de bank. Hoe kan je zo’n jongen na pakweg Cruijff, Van Basten, Bergkamp, Kluivert en Huntelaar nou serieus nemen?

De blessures krijgen de schuld van de keldering in de eredivisie, maar dat is te makkelijk. Een club als Ajax moet daar gewoon mee om kunnen gaan. Het is een blessuregolf die overigens door amateuristische handelen van de medische staf op een tsunami begint te lijken. Alles gaat op dit moment mis bij Ajax en dat heeft bij mij nou juist het virus losgemaakt.

Het virus dat Ajax heet. Gelukkig is er een medicijn. De huisarts heeft mij rust voorgeschreven. En niet alleen voor mij. Ook Ajax heeft dit advies gekregen. Rust is hét redmiddel. Uitroeien dit virus. Zo snel mogelijk. Ik wil weer trots zijn op mijn club. 

Tweeten

Geduld is een schone zaak

Ik kon niet eens meer boos zijn. Ik lachte wat naar de vrouw op de linkerrijstrook en schrok van die chauffeur rechts die uitbundig met zijn middelvinger is zijn linker neusgat zat te graven. Mijn telefoon ging af, ik nam op. We stonden toch stil. En trouwens, geen politie te bekennen.

Filerijden. Als ik het zo zou noemen, dan zou ik het nog té positief benaderen. Stilstaan op de snelweg. Zoiets. Met z'n allen lekker stilstaan. Iemand is er toch mee begonnen, wie o wie? Oppakken en nooit meer vrijlaten.

Het sneeuwt weer in Nederland en alles staat vast. Ritje Amsterdam - Alkmaar: drie uur. Het was te triest voor woorden. De hele week wordt er voorspeld dat het vrijdag gaat sneeuwen en toch lijkt iedereen verrast. Er worden geen voorzorgsmaatregelen genomen.

Pas als het daadwerkelijk gaat sneeuwen wordt men in Nederland wakker. Achja, je raakt er aan gewend hè? Geduld is een schone zaak zeggen ze. Of nog mooier: geduld is als een bittere plant die zoete vruchten geeft. Mijn geduld werd inderdaad - na drie uur, dat wel - eindelijk beloond.

Gelukkig kwam ik slechts een kwartiertje te laat om de schaats(st)ers van de toekomst te bewonderen. Het startschot voor het NK allround voor junioren klonk vrijdagavond in ijsstadion De Meent in Alkmaar.

Het was niet echt druk, maar dat was logisch. Alkmaar was bijna niet te bereiken met dit weer en het was ijskoud. Dekens werden uitgedeeld op de tribune, zodat de toeschouwers het enigszins warm kregen. Later bleek dat er geen dekens voor nodig waren.

Bo van der Werff en Thomas Krol zorgden voor de warmte bij de echte schaatsliefhebber. Ze lieten zien dat zij zeker toekomst hebben en over een paar jaar een bedreiging kunnen zijn bij de grote vrouwen en mannen. Wie weet. Hier is alles te lezen over het NK junioren.

En nog even het volgende. Het lijkt alweer een lichtjaar geleden, maar het is toch echt maar twee weken: het trainingskamp van Team Op=Op Voordeelshop in Eilat. Hier is 't filmpie! Ja, en nu heb ik alles gehad. Dit was 'm weer.

"Betaal ik nog geld voor een kaartje..."

Mensen voelden zich belazerd nadat ze hoorden dat Sven Kramer definitief niet deelneemt aan het NK Allround. Op Twitter vielen een paar negatieve reacties op nadat Kramer en Jan Blokhuijsen lieten weten niet het Nederlands kampioenschap te rijden. "Schandalig" en "Ik voel me belazerd", viel bijvoorbeeld te lezen.

Ik kan me de boosheid van de fans voorstellen. Eerst mensen lokken om een kaartje te kopen voor het toernooi en vervolgens wordt het bekend dat grote namen niet aanwezig zullen zijn. Gelukkig worden er oplossingen bedacht, maar in de toekomst zal dit toch anders moeten.

Lees de column op schaatsen.nl

Carrrlijhijnnn...

De schaatsdames Marije Joling en Carlijn Achtereekte zijn de Peppi en Kokki van Team Op=Op Voordeelshop. Iedereen was het erover eens: "die twee zijn zo gek als een deur". En dat bleek tijdens het trainingskamp in het Israëlische Eilat.

Het was Carlijn die de palmbomen op Eilat liet schudden van het lachen. Ze flapte de ene na de andere opmerking eruit. Soms heel grappig en soms een iets te naïeve uitspraak. Tijdens het eten riepen Annouk, Natasja en Lisette het verzuchtend over tafel. "Carrrlijhijnnn." Flapuit Carlijn zou weer iets gezegd moeten hebben zonder eerst even na te denken.

Het was alleen maar goed. Ze hoeft zich hier niet voor te schamen, want juist dat ingrediënt maakt het gerecht dat Team Op=Op Voordeelshop heet zo smakelijk. De sfeer is overduidelijk een belangrijke factor in de ploeg van Renate Groenewold en Peter Kolder.

Marije Joling & Carlijn Achtereekte in de Negev-woestijn

Zo ook Marije. Zij is meer van de uitspattingen. Gekke gebaren, maffe bewegen of scherpe opmerkingen. De koningin van de gekke bekken. De dialogen tussen haar en coach Renate waren tevens niet te missen. Zij zorgden voor de dolletjes tijdens de trainingen. Toen Renate de training iets te serieus begon, schreeuwde Marije naar haar trainster: "Niet zo serieus. Doe zoals je altijd doet." Het was de eerste training in het bijzijn van de pers.

Op dinsdagavond in het restaurant begon Carlijn zowaar dingen te eten en te drinken waar ze normaal gesproken geen omkijken naar heeft. Beetje voor beetje begint ze het wel te leren. En het duurt nog even en de bekende uitdrukking 'Wat een boer niet kent, dat vreet hij niet' wordt niet meer in verband gebracht met de schaatsster uit Lettele.

Toch was het wegtikken van de wijn nog wel ongeloofwaardig. Tenminste, dat vond zelfs haar huisgenote Lisette. Want Carlijn lust toch helemaal geen wijn? Het kostte Carlijn nog eens twee glazen voordat Lisette het kon geloven. Schijnbaar komen haar teamgenootjes niet serieus genoeg over en haar trainster al helemaal niet. En wat te denken van dat journalistje die aan tafel zat? Lisette wilde bewijs. Zo simpel was het.

Later die avond was het alleen Marije die de dansvloer op durfde met Renate en teammanager Chiel van Praag. Op de reggaedeuntjes van UB40 blufte ze iedereen af. Maar uiteindelijk was het misschien meer een open sollicitatie voor Henny Huismans Playbackshow dan voor So You Think You Can Dance.

De meiden van Op=Op kunnen blij zijn met Carlijn en Marije in het team. Want zonder dit duo zou het op sommige momenten angstvallig stil zijn. Ook in de trainingen laten zij zich op een positieve manier gelden. Harde werkers. Goudhaantjes dus. Enne, wie Peppi en wie Kokki is? Neem dat niet te letterlijk, maar aan jullie als er toch een verdeling moet worden gemaakt...

En nog een oproep: wie heeft de meest beeldende foto voor dit verhaal?

Trainingskamp Op=Op in Eilat

Een rasechte recidivist

Het Joran van der Sloot-sprookje is voorbij. De rechtbank in Peru zet hem 28 jaar in de cel. Twee jaar heeft hij al uitgezeten, dus Joran kan zijn Abrahamfeestje vieren zodra hij vrij is. Vast tot 10 juni 2038. Wie maakt een pop?

Het klinkt gek, maar ik vind het wel jammer. De film is afgelopen. Het was de langste zit ooit. Een film die bijna zeven jaar duurde. Het was een heerlijk waargebeurde thriller. Of de straf terecht is? Hij had misschien wel meer moeten krijgen, maar niemand weet wat er precies met Natalee Holloway is gebeurd. Stel dat hij dat ook nog eens even op tafel gooide, wat dan?

En wat nu? Wat moet hij al die jaren gaan doen? Ik begreep dat hij in zijn cel in de Castro Castro-gevangenis in Peru beschikt over een 42 inch LCD-tv, een Blu-ray-speler, speakers om zijn muziek mee af te luisteren en een iPhone met toegang tot internet. Dat is een luxe, hoor ik iedereen denken.

Maar wat is nou een tv, een Blu-ray-speler en een iPhone als je vrijheid verleden tijd is? Begrijp me niet verkeerd, ik heb geen medelijden met die jongen. Maar laat hem toch lekker tv kijken en Wordfeud spelen op z'n iPhone. Hij heeft toch al geen leven meer. Misschien krijgt hij wel een topscore als hij 'spijt' probeert te leggen. Ik zeg woordwaarde keer tien.

Maar heeft hij spijt van zijn daden? Ik denk van niet. In zijn ogen krioelt het van wantrouwen, onmenselijk gevoelens en krankzinnige gedachtegangen. Een rasechte recidivist. Het komt nooit meer goed met die jongen. Maar de wereld is een klein beetje beter geworden. We zijn voorlopig van Joran af. En dat op vrijdag de dertiende.

Ik verveelde me

Trainingskampje

Het is ook best raar. Als ik het vertel word ik aangekeken alsof ik het heb bedacht, maar ik kan er ook niks aan doen. Een schaatsploeg die midden in het seizoen naar Israël trekt om daar een trainingskamp op te zetten. Het team van Renate Groenewold en Peter Kolder wil zich in Eilat voorbereiden op de toernooien die nog komen gaan. En ik ga mee.

Want hoe vergaat het de ploeg eigenlijk? Nieuwe ploeg met een, zo wil ik het wel noemen, vreemde naam. Team Op=Op Voordeelshop debuteerde dit seizoen en kent zeker al successen. Zo was sprintster Thijsje Oenema ijzersterk bij de NK afstanden, begin november in Thialf. 

Nu eens kijken hoe het verder moet. Wat zijn de doelen van de meiden. Wat zijn de dromen? En wat willen Groenewold en Kolder precies bereiken. Nu de eerste helft van het schaatsseizoen erop zit, is het een mooie tijd om eens terug te blikken. Maandag 16 januari vertrekken we. Ben benieuwd.

Hoe mooi flauwvallen kan zijn

In de sport ben je altijd op zoek naar mooie verhalen. En ook ernstige gebeurtenissen kunnen mooie verhalen zijn. Een crash bij de Formule 1, een schuiver bij het schaatsen of een blessure na een smerige tackle bij het voetbal. Je krijgt het er allemaal bij. Gratis. En hoe hard het ook klinkt, dat maakt de sport nog mooier.

Zo ook het verhaal van schaatser Hein Otterspeer. Op dag 1 van de NK sprint in Heerenveen leidt hij het klassement. De, voorlopig, snelste schaatser van Nederland beleefde echter een vervelende seizoensstart.

In de loop naar de NK Afstanden (begin november) brak hij zijn rib nadat hij was flauwgevallen op zijn hotelkamer.

"Ik lag heel relaxed op mijn bed, toen er werd aangeklopt door de schoonmaakster. Ik ben toen te snel opgestaan en het ging het mis", legt Otterspeer uit. "Ik viel met mijn borst op het bed. Toen ik wakker werd, voelde het alsof ik een maand had geslapen."

Hij had ruim vier weken hersteltijd nodig, maar hij liet zich onlangs alweer gelden bij onder andere de Utrecht City Bokaal. "Daar liet ik zien weer goed te kunnen schaatsen. Het was de eerste echte bevestiging dat het weer goed ging."

"Het heeft nare gevolgen gehad, mijn seizoen is eigenlijk nu pas begonnen. In welke kamer ik slaap? Weer in dezelfde kamer. Kamer 225", lacht hij.

Hij vertelde het met een lach. De rijder van iSkate wist natuurlijk maar al te goed dat het een opmerkelijk verhaal was. "Ja. Het is misschien een komisch verhaal, maar niet voor mij." En dat is het mooie. De val heeft misschien zijn start van het seizoen op de kop gezet, maar nu is hij terug. En hoe. Want wat is er mooier dan op de NK sprint, nog net geen twee maanden na het ongeluk, kampioen Stefan Groothuis op de eerste dag al af te troeven met het voorval in je achterhoofd.

Wüst heeft er zin in

AMSTERDAM – Ireen Wüst en Marrit Leenstra nemen deel aan de KPN NK sprint op 29 en 30 december. Het zijn de twee meest opvallende namen op de deelnemerslijst. Zowel Wüst als Leenstra richt zich meer op de langere afstanden. 

De eerste vier in het eindklassement bij het KPN NK Sprint (dames en heren) plaatsen zich voor de Essent ISU WK sprint, 28 januari in Calgary.

"Als ik me weet te plaatsen, ga ik zeker naar het WK in Calgary", laat Wüst aan schaatsen.nl weten. "Hoe meer wedstrijden, hoe beter. Als schaatsster ben je de hele zomer aan het trainen voor een nieuw seizoen, dan moet je niet zeuren dat er teveel wedstrijden zijn."

Wüst realiseert zich wel dat het geen gemakkelijke opgave wordt. De concurrentie groeit met grote stappen. "Het wordt zeker niet gemakkelijk, maar ik ga mijn best doen. Als ik goed ben, kan het", zegt Wüst, terwijl ze nog eens verwijst naar haar gouden medailles op de 1000 meter in 2007 bij de NK en WK afstanden. 

"Mijn 500 en 1000 meters moeten wel beter. Het is alleen maar goed voor het Nederlandse schaatsen dat het veld sterker wordt. Een paar jaar geleden werd het Nederlandse vrouwenschaatsen nog afgeschreven, nu gaat het weer erg goed. Wie voor mij de favoriete is bij het NK? Ik denk dat Thijsje Oenema en Margot Boer gaan strijden om de eerste plek.

© schaatsen.nl/Jitse Bos

Timmer maakt zich nog geen zorgen

HEERENVEEN – Team Liga kent een stroeve start van het nog prille schaatsseizoen. Behalve Margot Boer behaalde de damesformatie nog geen medailles bij de World Cups. Coach Marianne Timmer maakt zich vooralsnog geen zorgen. 

"Op dit moment hebben we gewoon een beetje pech. Margot Boer en Annette Gerritsen zijn zwak teruggekomen uit Astana en Tsjeljabinsk", benadrukt Timmer tegenover schaatsen.nl. "We hadden verwacht dat we daar in een Westers hotel terecht zouden komen, maar dat was niet zo. Door een samenloop van omstandigheden is alles een beetje slecht gevallen daar."

Boer pakte tot op heden zilver op de kilometer bij de Essent ISU World Cup in Tsjeljabinsk en op dezelfde afstand in Astana werd ze derde. Dit weekend in Heerenveen kon ze niet overtuigen niet op de 500 meter. Boer meldde zich af voor de 1500 meter.

"Het is vervelend. Het is natuurlijk ook erg zonde dat Annette zich niet heeft kunnen plaatsen voor de kilometer", treurt Timmer. "We gaan na deze World Cup op trainingskamp in Inzell. We moeten ons daar richten op de dingen die ons nu nog niet bevallen. En dan wil ik wel een goede prestatie met ons team neerzetten bij de NK sprint, eind december. Daar moeten we ons op gaan richten."

Toch is er wel positief nieuws te melden uit het Liga-kamp. Linda de Vries werd vrijdag een knap vierde op de vijf kilometer in de A-groep en klokte de zesde tijd van de dag. Timmer is zeer opgetogen om die prestatie. "Ik ben wel heel blij met de progressie die Linda de Vries boekt. Ze maakte grote stappen momenteel. Hoe ze het vrijdag heeft opgepakt, dat was erg goed.”

Mede om die reden wil Timmer absoluut nog niet spreken over tegenvallende prestaties. "Natuurlijk loopt het nog niet echt lekker bij de andere dames, maar het seizoen is nog niet zo lang bezig. We gaan nu nog niet zeggen of het seizoen goed of slecht verloopt. Ik wil mijn conclusies pas trekken als we verder zijn in het seizoen. Dan ga ik zeggen of het seizoen mislukt is of niet."

De 37-jarige Timmer is dit jaar gedebuteerd als coach en na de eerste toernooien merkt ze dat ze nog steeds een beetje moet wennen. "Het bevalt nog goed hoor, alleen ik merk nu wel dat ik nog de ervaring mis. Soms is dat lastig", laat Timmer weten. "Het is nog steeds een hele omschakeling, maar ik geniet er wel van."

Timmer mist het schaatsen wel, maar doet niet actief mee op de trainingen. "Ik zeg altijd tegen de meiden dat het schaatsen het mooiste is dat er bestaat, maar ik doe zelf niet mee hoor. Tenminste, niet op het ijs. Ik wil wel gewoon goed kunnen zien hoe de meiden trainen. Dat gaat niet als ik actief mee ga doen."

Meer op schaatsen.nl

Schommelen

Bericht van toen: 10-11-2010

Sinterklaas is al enige tijd in ons koude kikkerlandje en opeens wakkerde daar een op z'n zachtst gezegd een opvallende discussie op. Zwarte Pieten moeten verdwijnen. En dan wordt er gedoeld op de benaming van de lieve onschuldige hulpjes van de goedheiligman. En waarom? Het zou racistisch zijn. Onzin natuurlijk. Vorig jaar was er ook ophef, al was het toen wél terecht. Het ging om het volgende, een bericht van 10-11-2010:

Er is een nieuw Sinterklaasliedje opgedoken op internet. Het is een simpele cover van een carnavalskraker van het afgelopen jaar, maar de tekst is vooral voor kleine kinderen iets te vunzig. Bij de intocht van Nijmegen werd dit nummer zelfs gezongen voor honderden kinderen.

Das: Laten zien wat ik kan

AMSTERDAM – Anice Das kwalificeerde zich begin november bij de KPN NK Afstanden voor de 500 meter op de komende drie Essent ISU World Cups. In Tsjeljabinsk kan de rijdster van Team Liga zich voor het eerst dit seizoen internationaal laten gelden. "Ik heb zin om te laten zien wat ik kan."

De komende drie weekenden staan in Tsjeljabinsk (Rusland), Astana (Kazachstan) en Heerenveen de eerste World Cups van het seizoen op het programma. Woensdag vertrekken de schaatsers en schaatssters naar Rusland. Aanstaande vrijdag wordt het startschot gegeven voor de eerste 500 meter, een dag later volgt de tweede race.

Das maakte vorig jaar als reserve haar World Cup-debuut in Berlijn. Ze verving Marrit Leenstra. Later reed ze ook nog in Changchung (China) en Obihiro (Japan). De WC in Tsjeljabinsk is echter de eerste waarvoor ze rechtstreeks is geplaatst.

"Ik ben fit en ik heb er super veel zin in", laat Das opgetogen aan schaatsen.nl weten. "Maar ik heb geen idee wat mijn kansen zijn. Hoe het internationaal zit. Ik hoop dat ik goede tijden kan rijden en dat ik me in de A-groep kan vestigen."

Voor Das is het een nieuwe ervaring. Tijdens de World Cups kan ze zich gaan bewijzen. Dit seizoen voegde ze zich toe aan Team Liga, waar Marianne Timmer en Rutger Tijssen de trainers zijn. Het gaat ineens snel met de carrière van de 25-jarige Das.
"Het is vooral leuk om te kijken wat ik internationaal waard ben. Niet alleen deze World Cup, maar ook bij de volgende", benadrukt Das. "Ik hoop dat ik mijn persoonlijk record kan verbeteren. Ik moet gewoon het beste uit mijzelf halen en een goede 500 meter neerzetten dit weekend."

Onlangs ontstond er in Nederland enige bezorgdheid over de gezondheidsrisico’s die de schaatsers zouden lopen in Tsjeljabinsk vanwege de kernramp die in 1957 in de buurt van de Russische stad plaats heeft gevonden. De ophef werd later gesust. Onder andere de Russische schaatsster Svetlana Kaykan gaf haar reactie in een gesprek met schaatsen.nl.

Das is vooral nieuwsgierig. "Ik had nog nooit van Tsjeljabinsk gehoord. Ik heb alleen een filmpje van de baan gezien en de rest is een verrassing. Maar daar houd ik wel van", zegt ze. "Wel hoop ik dat de hal in Tsjeljabinsk iets warmer is dan in Thialf, want hier is het wel erg koud momenteel. Het vriest in Thialf nog net niet."

Tijdens de NK afstanden viel de prestatie van teamgenote Annette Gerritsen ietwat tegen. Das maakt zich geen zorgen om haar. "Annette komt er steeds wel beter in. Ze heeft gewoon even wat tijd nodig om haar slag te vinden. Ik denk dat zij wel behoorlijk gaat groeien in de komende wedstrijden."

Ook Margot Boer en Linda de Vries vertegenwoordigen Team Liga de komende weken. "Ik denk dat Margot op dit moment de meeste kans maakt op succes. Zij rijdt wel lekker. Al weet ik niet hoe ze het internationaal gaat doen, dat is altijd afwachten."

Op maandag vertrekken alle langebaanschaats(st)ers naar Kazachstan. In het weekend van 25 tot en met 27 november staat in Astana de tweede WC op het programma. Een week later is Thialf in Heerenveen het decor voor de derde WC.

Buitenveldert vergeet te winnen

AMSTERDAM – Kees Flodder is de nieuwe Sinterklaas. Ja echt. Bram van der Vlugt had genoeg kinderen met de roe geslagen. Hij stopte vorig jaar als Sint. En slungel Kees, Stefan de Walle, is nu de nieuwe goedheiligman. Het was een gekke (S)intocht. Helemaal toen ook nog bleek dat er geprotesteerd werd tegen de naam ‘Zwarte Piet’. Dat zou discriminerend zijn. Onzin. Enfin, er werd ook nog gevoetbald.

HBC uit Heemstede kwam ook bezoek als nummer twee van de competitie. En na de blamerende nederlaag van vorige week tegen hekkensluiter VV Uno, waren we gewaarschuwd. Want, zo is gebleken, Buitenveldert kan van elke tegenstander verliezen.

Het verlies bij Uno was ook de reden voor een goed gesprek. Wat willen we nou eigenlijk? Na een zinderende start van het seizoen (vier overwinningen op rij), werd er ook een zuivere hattrick gemaakt in nederlagen. Uno plakte daar later nog eens een verliespartij aan vast. Buitenveldert staat daardoor in de middenmoot en ziet het gat met de bovenste plekken steeds groter worden.

Op het eigen veld verzuimde Buitenveldert de wedstrijd te beslissen. Al na vijf minuten had er twee keer gescoord moeten worden na acties van Samir Ali en Jitse Bos. Na twintig minuten was het dan wel raak. Samir verschalkte de doelman, na een prachtige pass van Said el Adel, door de bal in de verre hoek te plaatsen. Het was de 1-0, maar Buitenveldert had al zeker drie of vier keer moeten scoren.

Na de openingstreffer was het flitsende spel verleden tijd. Lange ballen werden gegeven en duels gingen verloren. Toch creëerde HBC nauwelijks kansen. De gevaarlijke momenten voor het doel kwamen enkel uit hoekschoppen en vrije trappen. HBC was niet scherp genoeg, waardoor Buitenveldert met een 1-0 voorsprong de rust in ging.

In de tweede helft kon de thuisploeg het goede spel niet een vervolg geven. Het bleef lang 1-0, waardoor HBC bleef geloven in een punt of zelfs meer. En het doelpunt viel dan ook. Een afgeslagen corner bezorgde de bal in de voeten van de middenvelder, die helemaal vrij stond. Een hard schot in de verre hoek was onhoudbaar voor doelman Arjen van den Dool: 1-1.

In de slotfase negeerde de scheidsrechter twee overtredingen in het strafschopgebied en onthield Buitenveldert zodoende de mogelijkheid om de drie punten in Amsterdam te houden. De grootste kansen waren in de slotseconden van de wedstrijd, maar Derk Carius en Justin van Swet scoorden niet.

De middenmoot blijft dicht bij elkaar staan. Legmeervogels blijft de punten verzamelen. De ploegen daaronder verspelen wekelijks punten, waardoor het gat niet heel groot is met de bovenste plaatsen. Aanstaande zaterdag wacht de uitwedstrijd bij VEW.

Opstelling Buitenveldert:
Arjen van den Dool; Derk Carius, Arjen Bakker, Jacco van Harlingen, Erik Wiederspahn (Martijn Rikkert); Rachid Rahrissi (David el de la Spanjool), Justin van Swet, Bertholt Leeftink, Said el Adel; Samir Ali, Jitse Bos (Tiago Caetano Brazia).